Annemde Yemek

Dün akşam (Pazar akşamı oluyor) annemlere yemeğe gittik. Bora'nın 40'ı çıkınca başladık gezmelere. Harika yemekler yedik. Kuzeyle oynadık. Yemeklerden artanları da topladım getirdim eve. Erden amcası:) Bora'ya çerçeveli, alçılı ayak ve el izi çıkarıcı (pek anlatamadım ya neyse) almış. Aynı akşam İsmail Amca ve Nebahat Teyze'ye de Bora'yı göstermeye gittim. Bayıldılar tabi.

Annemlere gitmeden önce evde...

Geziyorum

2 gün önce doktorum Cüneyt Bey ile olan randevumuza gittik. Havuz, deniz, spor vs. her türlü yasak kalktı. Ultrason muayenesi yapıldı. Dikişler kontrol edildi. Bir problem yok.

Doktordan sonra işyerimi ziyarete gittik Borayla. Geniş bir hayran kitlesine sahip oldu Boracık. Oradan da -yokluğumu fırsat bilip samimiyeti iyice arttırmış olan- canım arkadaşlarım Semin ve Tolunay Hanım beni Uludağ Kebap'a götürdü. Bora orada daha da büyük bir hayran kitlesine sahip oldu. (Hocam hep sizin yokluğunuza denk geliyo bu işler, şans.)

Siz benim böyle küçük durduğuma bakmayın 43 günlüğüm ama 6-9 ay bodyleri giyiyorum, bu ablaları da 15-20 sene sonra geçerim.

Bu hafta

Bu hafta Gülen Teyze, Beytiye Teyze, İlknur, Kuzey geldiler. Daha sonra Nilüfer Hala, pazar günü de maç izlemeye Levent ve Yigit-G geldiler. Bugün de Seher ve Nazan Teyzeler geliyor.

Bugün Bora ve ailemiz içim önemli bir gün çünkü Bora'nın kırkı çıktı. Bakalım, bugünden itibaren Bora'nın akşam 8 de yatıp sabaha kadar uyumasını bekliyorum:) Herkes 40'ı çıkınca rahatlar diyordu, bakalım ne olacak...

Ay bu amcayla kafalarımız benzeyecek galiba.

Eveeeet, işte Kuzey ve babaannesi. Bakmayın böyle kocaman durduğuna benden sadece 1,5 yaş büyük.

Babaannem de bu hafta bizimleydi.

40'ım çıkınca anneannem ve annem beni bir güzel yıkadılar. Sonra yine sarınıp sarmalandım.

İlk ziyaretlerimiz

Söylemeyi unuttum. Bora, aşı olduğu gün ilk ziyaretlerini yapmıştı. Önce babaannesine sonra da büyük babaannesine gitti. Babaannesi evden ayrılırken yumurta, büyük babaannesi ise şeker verdi. Büyük babaannesi ayrıca Bora'nın yanaklarına un sürdü ki sakalları beyazlasın, uzun uzun yaşasın diye. Sonra da o yumurta ve şekerden kek yaptım, afiyetle yedik.

Bora'nın 2. ziyareti büyükbabasına oldu. Dün dershaneye gittik. Cafe'yi ziyaret ettik. Çok güzel olmuş, meğer alanları çok büyükmüş.

Çok ağırım, babam bile zorlanıyor beni taşırken.

Büyükbabam çok soothing olduğumu söylüyor:) Anlamını bilmiyorum ama olsun güzel bişeydir kesin, büyüyünce öğrenirim heyoo...

Annem de ne kadar güzelmiş, 76 kiloya düşmüş bile. Eeee beni beslemek kolay değil tabi.

Bu arada aynı akşam anneannem nam-ı diğer Münü, babaannem ve büyük anneannem (ay karışacak, kim kimdi) beni ziyarete geldiler. Ama maalesef sadece anneannemle resmim var. Güzel çıkmışız.

İşte yakışıklı ve karizmatik babam. 2 gündür hasta gibi, kucağına alamıyo beni özlemiş. Eeeee özlenmieyecek gibi değilim.

veeee babamın ortağı Umut Amca. Umut Amcayla çok iyi anlaşacağıma eminim.

Aşı

Dün Bora 1 ayına bastı. İlk aşısını (Hepatit B) olmaya Mesa'ya gittik. Mışıl mışıl uyurken iğneyi yiyince önce kıpkırmızı oldu, sonra da hiç duymadığım kadar yüksek sesle bir çığlık attı. Daha gözyaşı olmadığı için onun yerine ben ağladım. Yiğit dayanamadı dışarıda bekledi. 1 dakika sonra Bora mışıl mışıl uykusuna devam ediyordu.

Aşıdan önce...

Bu da bu günlerdeki hali.

Aşıdan önce...

Bu aralar çok fazla fotoğraf çekemiyoruz. Önümüzdeki hafta Nazo Hala makinesini getirecek. Şöyle güzel güzel fotolar çekeceğiz umarım.