Söylemeyi unuttum. Bora, aşı olduğu gün ilk ziyaretlerini yapmıştı. Önce babaannesine sonra da büyük babaannesine gitti. Babaannesi evden ayrılırken yumurta, büyük babaannesi ise şeker verdi. Büyük babaannesi ayrıca Bora'nın yanaklarına un sürdü ki sakalları beyazlasın, uzun uzun yaşasın diye. Sonra da o yumurta ve şekerden kek yaptım, afiyetle yedik.
Bora'nın 2. ziyareti büyükbabasına oldu. Dün dershaneye gittik. Cafe'yi ziyaret ettik. Çok güzel olmuş, meğer alanları çok büyükmüş.
Çok ağırım, babam bile zorlanıyor beni taşırken.
Büyükbabam çok soothing olduğumu söylüyor:) Anlamını bilmiyorum ama olsun güzel bişeydir kesin, büyüyünce öğrenirim heyoo...
Annem de ne kadar güzelmiş, 76 kiloya düşmüş bile. Eeee beni beslemek kolay değil tabi.
Bu arada aynı akşam anneannem nam-ı diğer Münü, babaannem ve büyük anneannem (ay karışacak, kim kimdi) beni ziyarete geldiler. Ama maalesef sadece anneannemle resmim var. Güzel çıkmışız.
İşte yakışıklı ve karizmatik babam. 2 gündür hasta gibi, kucağına alamıyo beni özlemiş. Eeeee özlenmieyecek gibi değilim.
veeee babamın ortağı Umut Amca. Umut Amcayla çok iyi anlaşacağıma eminim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder