13 Eylül'le başlayan hafta, Tisan'dan sonra 2. tatilimizi Bodrum'da yaptık. Ortakent Yahşi'de, Vira's Otel'de kaldık. Otel güzel, ortam harikaydı. Tam bir huzurevi. Böyle çiçekli boneli teyzeler, bastonlu dedeler. Hepsiyle neredeyse arkadaş olduk. Maaşallah Bora sosyalliğinin doruğundaydı. Yanaşmadığı kimse kalmadı.
Ben böyle bir tatil yapmadım. Bir de ilk geçirdiğim yaz ne kadar yorulmuştum diyodum. Asıl yorgunluğu bu sene gördük. Bir kere uyku düzeni diye bişey kalmadı. Evde kendi kendine mışıl mışıl uyuyan çocuk birden cine döndü. Öğlen uyumamalar, gece 12'ye kadar ortalarda dolanmalar. Nöbetleşe nöbetleşe baktık Bora'ya. Pışpışa geri döndük. Kocamla bi başbaşa oturup bira içemedik nerdeyse yani.
Bu tatilde Bora'nın denizle arası düzeldi. Kendi kendine girmek istedi. Ama genelde benim kucağımda girmek istedi. Babasının kucağında biraz daha söylendi. Güzel güzel kumlarla filan oynadı. Başkalarının kovalarına, oyuncaklarına, toplarına sulandı. Huzurevi sakinleri dışında konaklayan 3-5 kişilik genç kız tayfasını kendine aşık etti, kızlar Bora'nın peşinde.
2 kere Bodrum'a da indik ama pek bişey anlamadık. Bora o kadar hiperaktif moddaydı ki pusetinde oturtunca çıldırıyodu. E indirince de o kalabalıkta bir o dükkana giriyo, bir buna. Zor oldu yani. Bu arada Bodrum'a indik, aaaa nasıl boş etraf, o sokaklarda nasıl az insan var. Dedik ki bu sene havalar bu tarafları vurdu sezon bi türlü açılamadı filan. Neyse genelde 8 dolmuşu ile iniyoduk, sonra 10 buçuk gibi dönmek üzere yola çıktığımızda bir baktık akın akın insan geliyor. Hıııııı tabiiiii. Millet biz dönerken dışarı çıkıyor artık müüüüüüüüüüüüü.:)
Peynirler.
Annemle deniz keyfimiz.
Ben böyle bir tatil yapmadım. Bir de ilk geçirdiğim yaz ne kadar yorulmuştum diyodum. Asıl yorgunluğu bu sene gördük. Bir kere uyku düzeni diye bişey kalmadı. Evde kendi kendine mışıl mışıl uyuyan çocuk birden cine döndü. Öğlen uyumamalar, gece 12'ye kadar ortalarda dolanmalar. Nöbetleşe nöbetleşe baktık Bora'ya. Pışpışa geri döndük. Kocamla bi başbaşa oturup bira içemedik nerdeyse yani.
Bu tatilde Bora'nın denizle arası düzeldi. Kendi kendine girmek istedi. Ama genelde benim kucağımda girmek istedi. Babasının kucağında biraz daha söylendi. Güzel güzel kumlarla filan oynadı. Başkalarının kovalarına, oyuncaklarına, toplarına sulandı. Huzurevi sakinleri dışında konaklayan 3-5 kişilik genç kız tayfasını kendine aşık etti, kızlar Bora'nın peşinde.
2 kere Bodrum'a da indik ama pek bişey anlamadık. Bora o kadar hiperaktif moddaydı ki pusetinde oturtunca çıldırıyodu. E indirince de o kalabalıkta bir o dükkana giriyo, bir buna. Zor oldu yani. Bu arada Bodrum'a indik, aaaa nasıl boş etraf, o sokaklarda nasıl az insan var. Dedik ki bu sene havalar bu tarafları vurdu sezon bi türlü açılamadı filan. Neyse genelde 8 dolmuşu ile iniyoduk, sonra 10 buçuk gibi dönmek üzere yola çıktığımızda bir baktık akın akın insan geliyor. Hıııııı tabiiiii. Millet biz dönerken dışarı çıkıyor artık müüüüüüüüüüüüü.:)
Peynirler.
Annemle deniz keyfimiz.
Bu bıyıklı amcayla tanıştırmak istedi babam beni. Çok sempatik birisiymiş Timur Amca. Tutturdu bıyıklarımdan tut diye.
Ortakent Belediyesi'nin 5. geleneksel halkoyunları festivali vardı şansımıza. Çok güzeldi. Bora da ortalarda koşturdu durdu.
Bora'nın 2. uçak yolculuğu. Giderken zor geçti. İnişte kulakları tıkandı çok ağladı ama dönüşte süt takviyesi ile tedbirimizi almıştık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder