bora: Doğum

6 Ocak sabahı. Gece nasıl uyudum hatırlamıyorum. Susuz nasıl dayanacağım diye düşünüyordum sürekli, buz atarım ağzıma diye düşünüyordum, hiçbirine gerek kalmadı.

Artık doğsun diye geçirdik son bir ayı. E yorucu oluyo tabi son zamanlar, bir de merak var. Şimdi düşünüyorum da ne güzelmiş hamilelik...

Doğum sabahı Birgül annemi de aldık yola çıktık. Nazo durdu durdu, o hafta hasta oldu:) Neyse, tam Bayındırın önüne geldik, kamera hazır, Yiğit kamerayı suyun içine düşürdü. Neyse ki makine çalıştı da doğumu kaydedebildik. Umarım doğum öncesi son görüntülerimizin olduğu cd de çalışır.

Bu arada sezeryan için 8 buçuk demişti doktorumuz. Saat 9 oldu gelen giden yok. Meğer anestezi uzmanımız İsmail Bey'in (Gökyar) arabası kaza yapmış. Sanırım beni 9 gibi aldılar. Ayaklarım sedyeye sığmayınca güle güle gittim ameliyata. Yolda, Yiğit, Umut, doktorum Cüneyt Bey (Genç)ve hemşiremiz Hatice Hanım eşlik ettiler.

Beni önce Uyanma odası denen bir odaya aldılar. Uyanma odasında saate baktım 9:20 idi. Sonra ameliyathaneye aldılar. Ameliyathane hiç hayal ettiğim gibi bir yer değildi. Ben daha teknolojik bir yer bekliyordum.

Epidural takılmadan önce bir ilaç verildi, sarhoş gibi oldum. Ameliyat çok garipti. Hiç bir acı hissedilmiyor ama genel olarak hareketler hissediliyor. Bir çekiştirme, bir yoğurma... Garip garip hisler oluyor.

Sonra Bora doğdu. Nedense sesini, ağladığını pek hatırlamıyorum. Ama yanıma getirdiler. Öptüm. Sıcacıktı. İsmail Bey bir ara müzik açtı. Bu kim tanıyor musun diye sordu. Ebru Gündeş dedim. Kendimde miyim değil miyim diye beni mi sınıyordu, bilmiyorum. Neyse, Borayı götürdüler. 9:38 de doğmuş. Beni tekrar uyanma odasına aldıklarında saat 10:40 idi sanırım. Yaklaşık bir saat sürmüş ameliyat.

Bunlar olurken Yiğitler beni bekliyorlar. Ve işte geldim. Ameliyatta hiç üşümedim. Ama çıkınca bayaa bir titredim.

İşte mutlu son. (3-5 günlük acılı bir emzirme dönemine başlangıç. 10 gün sonra düzeldi neyse ki.)

Doktorum Cüneyt Genç ve hemşiremiz Hatice Hanım. Harikalar. Cüneyt Bey'e giderken sanki tek hamile hastası benim gibi hissediyodum. Sonra emzirme seminerine bir gittim, her taraf karnı burnunda kadınlarla dolu. Böyle, harika bir doktor yani. Uzun uzun rahat rahat anlatıyor, ilgileniyor. Anlat anlat bitmez.

2 gün hastanede kaldıktan sonra 8 Ocak'ta taburcu oldum. İlk gün annem ikinci gün Yiğit refakatçi olarak kaldılar. Bol bol uyudular:) 91 kilo gittim, 85,5 kilo çıkıyorum.

Bora'nın anne ve babasıyla resimleri:) Oyuncak gibi.